Er zijn opdrachten die professioneel blijven en dan zijn er opdrachten zoals deze. Alice Cooper en zijn band fotograferen is voor mij meer dan “werk”. Het is pure passie. Een soort thuiskomen.
AFAS Live in Amsterdam voelde op maandag 28 juli weer exact zo aan.
Vibe
De vibe in de zaal? Fantastisch. Ik geniet elke keer opnieuw van dat magische moment vlak vóór de show begint. Die gespannen energie en sfeer in het publiek, het geroezemoes dat overgaat in stilte, gevolgd door dat prikkelende gevoel van: “Wanneer beginnen ze?”
Als fotograaf voel ik die opwinding net zo sterk als de fans achter mij in het publiek. En ja, ik blijf professioneel! Geen gegil of gespring in de fotopit maar een grote glimlach? Die steek ik zeker niet weg. 😄
Magie
Mijn favoriete moment van de avond is altijd hetzelfde en toch nooit saai: de start. Het doek valt. De lichten flitsen. En dan die eerste blik van Alice. Zijn band strak en expressief naast hem.
Dat moment, dat eerste contact, dat is magie. Dat is rock-‘n-roll.
Een eer
Het blijft een enorme eer om een fotopas te krijgen voor een show als deze. Om een levende legende als Alice Cooper en zijn fantastische bandleden te mogen vastleggen, mensen die ik intussen al eens persoonlijk ontmoet heb, stuk voor stuk sympathiek én ongelofelijk getalenteerd.
Hoedje af. Respect met een hoofdletter R.
Fotoverslag Alice Cooper 📸
Een kleine selectie van mijn beelden zie je hieronder. Het volledige verslag lees je op Zware Metalen, met tekst van Remco Faasen.
Lang leve rockfotografie. Lang leve Alice Cooper en zijn band!
Elsie Roymans
